Η εβδομάδα που θα περάσουμε είναι από τις πιο κρίσιμες, καθώς θα οριστικοποιηθούν οι αποφάσεις της κυβέρνησης για το φορολογικό και το ασφαλιστικό. Τα δυο πολύ μεγάλα θέματα που αφορούν την ελληνική οικονομία.

Οι διαπιστώσεις του συστήματος, έτσι όπως τώρα εφαρμόζεται, είναι ότι κυριαρχεί η σπατάλη, οι ανισότητες και η αδικία.

Άλλοι που θα έπρεπε να πληρώσουν φόρους δεν πληρώνουν και πάρα πολλοί παίρνουν δυσανάλογα μεγάλες συντάξεις σε σχέση με την προσφορά τους στο ασφαλιστικό σύστημα.

Άλλοι αμείβονται με πολύ μεγάλους μισθούς χωρίς ιδιαίτερο λόγο και σε άλλους εξαντλείται η προσπάθεια για μείωση των δαπανών.

Αυτό που η κοινή γνώμη ζητάει από την κυβέρνηση είναι ο δίκαιος καταμερισμός των βαρών.

Εάν πειστούν οι ευρύτερες κοινωνικές δυνάμεις θα στηρίξουν τα μέτρα, εάν όμως δεν γίνει φανερό ότι τα μέτρα είναι πραγματικά δίκαια, ότι υπάρχουν ακόμη διάφοροι ευνοούμενοι και διάφοροι για τους οποίους η κυβέρνηση έχει ιδιαίτερα προστατευτική συμπεριφορά, οι αντιδράσεις θα είναι πολύ μεγάλες και παρατεταμένες.

Ότι οι συντεχνίες υψηλόμισθων θα καταλήξουν σε απεργίες ή θα καταφύγουν σε δικαστήρια και άλλες συνδικαλιστικές δράσεις είναι δεδομένο. Όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μέρος του προβλήματος είναι και τα ιδιαίτερα προνόμια των συντεχνιών.

Η κυβέρνηση και ο κ. Παπανδρέου αναγκάστηκε να δρομολογήσει αυτά τα μέτρα και να αφήσει για αργότερα την «ήπια» αναδιάρθρωση της ελληνικής οικονομίας σε βάθος χρόνου.

Είναι δεδομένο ότι και πάλι θα απαιτηθούν πολλά χρόνια για να αποκτήσει η ελληνική οικονομία δυναμική στην πραγματική οικονομία, από όπου προκύπτουν και τα έσοδα.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση άρχισε να προσανατολίζεται στην ευρωστήριξη για τις οικονομίες του νότου, για να ανακόψει τις κερδοσκοπικές επιθέσεις κατά των κρατών και κατά του ευρώ.

Αυτό θα αλλάξει το κλίμα και στην εσωτερική αγορά, που τώρα βρίσκεται στο χειρότερο σημείο μετά την μεταπολίτευση.

Η κυβέρνηση έχει μπροστά της το πρόβλημα να πειστούν οι ευρωπαίοι εταίροι και οι αγορές ότι τα μέτρα θα εφαρμοστούν και ότι θα έχουν αποτελέσματα.

Όμως, το επόμενο βήμα είναι η στήριξη της αγοράς και οι ανάσες στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Το περιβόητο νομοσχέδιο ακόμη βρίσκεται σε αναμονή και οι επιχειρήσεις σε απόγνωση.

Η προτεραιότητα που τίθεται από την κυβέρνηση είναι η εξασφάλιση του δανεισμού με χαμηλά επιτόκια, όμως η χώρα δεν μπορεί να σταματήσει. Το κάθε υπουργείο έχει τα δικά του θέματα, που δεν έχουν λόγο να μένουν σε αναμονή. Η θεσμική λειτουργία που σε όλα τα υπουργεία χρειάζεται αναθεώρηση δεν χρειάζεται χρήματα για να γίνει, αλλά σαφή πολιτική κατεύθυνση.

Η κοινωνία έδειξε ότι στηρίζει τις προθέσεις της κυβέρνησης και ότι κατανοεί την ανάγκη για ιδιαίτερα μέτρα, όμως δεν θα ανεχθεί τίποτε, αν δεν δει βελτιώσεις σε όλα τα υπουργεία.