Τα προβλήματα των νοσοκομείων στην Ήπειρο και γενικότερα στην 6^η ΥΠΕ σε προσωπικό και σε υλικά είναι γνωστά σε όλους για το μέγεθός τους και την χρονική τους διάρκεια .Το σύστημα  πλέον λειτουργεί οριακά και σε ορισμένες περιπτώσεις υπολειτουργεί.

Δεν είναι λίγα τα περιστατικά που κατευθύνθηκαν σε ιδιωτικά νοσοκομεία λόγω της κατάστασης που επικρατεί. Αναβολές σε χειρουργεία, συζητήσεις  στους διαδρόμους για την έλλειψη των υλικών, συνεχείς απεργίες και γενικότερα ένα κλίμα που δεν εμπνέει την παλαιότερη εμπιστοσύνη ότι οι προσφερόμενες ιατρικές υπηρεσίες γίνονται με επιμέλεια και προσοχή.

Το πανάκριβο κρατικό σύστημα υγείας αυτό το διάστημα έχει χάσει μεγάλο μέρος από την αξιοπρέπεια  και το κύρος που κατείχε. Πριν μερικά χρόνια  η επιλογή των ασθενών της περιοχής  για σοβαρές περιπτώσεις ήταν τα μεγάλα νοσοκομεία των Ιωαννίνων και όχι των Αθηνών ή της Θεσσαλονίκης.

Τώρα παρόλη την οικονομική κρίση οι ασθενείς προσπαθούν να κατευθυνθούν και πάλι προς τα μεγάλα αστικά κέντρα.

Η σημερινή κατάσταση πρέπει να εξομαλυνθεί το αμέσως επόμενο διάστημα.

Η κυβέρνηση προσπαθεί να συγκρατήσει το χαώδες έλλειμμα, που στην Ήπειρο φτάνει το ένας (1) δις ευρώ με πολύ μεγάλη περικοπή των εξόδων.

Όμως έτσι έχει αποδειχθεί ότι το σύστημα δεν διορθώνεται εσωτερικά για να βρεθούν λύσεις, αλλά υπολειτουργεί, αφήνοντας τα προβλήματα που δημιουργούν οι περικοπές να υπάρχουν και να υποβαθμίζουν τις παρεχόμενες υπηρεσίες.

Μέχρι τώρα οι προσπάθειες είναι να ελεγχθούν οι προμήθειες και οι διαγωνισμοί. Αυτό είναι το εύκολο, αν και ακόμη το σύστημα διατηρεί τα στεγανά του. Το δύσκολο για να περιοριστούν τα ελλείμματα είναι να γίνει πραγματικός εξορθολογισμός στην καθημερινή ρουτίνα όλων των εργασιών του νοσοκομείου.

Σ' αυτό τον τομέα το δημόσιο έχει αποδείξει κατ' επανάληψη ότι, ούτε μπορεί, ούτε θέλει να βάλει κανόνες λειτουργίας και αποτελεσματικότητας. Έτσι η ρουτίνα έχει προσαρμοστεί στις προσωπικές δυνατότητες και απόψεις του κάθε εργαζόμενου και είναι πολύ δύσκολο να αλλάξει.

Τα οικονομικά ζητήματα με το ιατροφαρμακευτικό υλικό στον επόμενο χρόνο θα διορθωθούν υποχρεωτικά. Είτε γιατί θα υποχωρήσουν οι εταιρείες, είτε γιατί θα υποχωρήσει το κράτος. Το θέμα όμως είναι να βρουν τα ελληνικά νοσοκομεία το βηματισμό προς την αξιοπιστία του συστήματος.

Η άνοδος του επιπέδου των υπηρεσιών έχει σχέση και με την αύξηση των δαπανών στην υγεία. Για να κρατηθεί το επίπεδο που είχε κατακτηθεί με τις σπατάλες και τις αρπαχτές, πρέπει οι διευθύνσεις να αλλάξουν την ρουτίνα των καθημερινών εργασιών και τον τρόπο λήψης των καθημερινών αποφάσεων.

Συστήματα υπάρχουν έτοιμα σε πολλά νοσοκομεία του εξωτερικού, που λειτουργούν υποδειγματικά. Ας μελετήσουν και ας αντιγράψουν μιας και το ελληνικό αποδείχθηκε προβληματικό και αδιέξοδο.