ΔΥΣΤΥΧΩΣ η κατάσταση της Ελληνικής Οικονομίας είναι πολύ δύσκολη.

Και όπως όλα δείχνουν δεν θα αποφύγουμε τα σκληρά μέτρα προκειμένου να ξεπεράσουμε τα τεράστια εμπόδια που έχουν δημιουργηθεί.

Μέτρα τα οποία ελπίζουμε ότι δεν θα κληθούν να πληρώσουν ξανά οι μισθωτοί.

Οι φοροφυγάδες στην Ελλάδα είναι εκατοντάδες χιλιάδες.

Και προς αυτή την κατεύθυνση πρέπει να κινηθούν πρώτα τα όποια μέτρα.

- Είναι θέμα πολιτικής βούλησης.

 

Πρωτόγνωρα πράγματα

ΓΙΑΤΙ αυτά που συμβαίνουν είναι πρωτόγνωρα πράγματα.

Δεν είναι δυνατόν δεκάδες επαγγελματίες να δηλώνουν ετήσια εισοδήματα ίσα με αυτά ενός συνταξιούχου ή ενός χαμηλόμισθου εργαζόμενου στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα.

Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτό.

Έχουμε καταντήσει στην Ελλάδα μας να υπάρχουν πλούσιοι πολίτες και φτωχό κράτος.

- Από το οποίο περιμένουμε όλοι.

 

Οδηγούμαστε στον γκρεμό

ΠΡΕΠΕΙ όλοι να καταλάβουμε ότι αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση οδηγούμαστε στο χείλος της καταστροφής.

Είτε αργά, είτε γρήγορα.

Κάτι που πρέπει να συνειδητοποιήσουν όλα τα πολιτικά κόμματα.

Γιατί, εδώ που φτάσαμε, απαιτείτε κοινωνική συμφωνία.

- Και ας αφήσουν κατά μέρος το κομματικό συμφέρον.

Προτάσεις από όλους

ΣΕ κάθε περίπτωση, όλα τα κόμματα πρέπει να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και να καταθέσουν προτάσεις.

Συγκεκριμένα μέτρα και όχι ιδεολογήματα.

Γιατί αυτά τα ιδεολογήματα, αυτή την αοριστία και την άρνηση των πάντων, την έχουμε πληρώσει ακριβά μέχρι σήμερα.

- Να μην φτάσουμε στο σημείο να χρεοκοπήσουμε.

Έχει την ευθύνη

ΠΡΩΤΗ σε αυτή την προσπάθεια πρέπει να βρίσκεται η κυβέρνηση.

Η οποία έχει την ευθύνη να προκαλέσει αυτή την εθνική συζήτηση.

Χωρίς προαπαιτούμενα.

Να βρει τρόπο να καλέσει σε εθνική συνεννόηση όλα τα κόμματα.

Για να πάρουν μέτρα δίκαια μέτρα.

- Όποια από τα κόμματα δεν ανταποκριθούν σε αυτές τις δύσκολες ώρες ο κόσμος είναι εδώ και θα τα κρίνει.

Τελικά ποιος είναι ο ρόλος τους;

ΓΙΑΤΙ σε τελική ανάλυση αναρωτιέμαι: Ποιος είναι ο ρόλος των κομμάτων;

Αν τώρα δεν δείξουν την πολιτική ωριμότητα που απαιτείται τότε πότε θα την δείξουν;

Δεν μπορεί παρά να συμφωνήσουν στην ανάγκη ενός δίκαιου φορολογικού συστήματος στο οποίο ο καθένας θα συνεισφέρει ανάλογα με την οικονομική του θέση.

Δεν μπορεί παρά να συμφωνήσουν στην ανάγκη πάταξης της φοροδιαφυγής.

Δεν μπορεί παρά να συμφωνήσουν ότι δεν μπορεί οι μισθωτοί να σηκώνουν το φορολογικό βάρος.

- Υπάρχουν κοινά σημεία στα οποία μπορούν να συμφωνήσουν.

Εκτός και αν...

ΕΚΤΟΣ και αν κάποια κόμματα επιζητούν την δημιουργία χαώδους κατάστασης προκειμένου να την αξιοποιήσουν σε επόμενη φάση.

Τα δεδομένα όμως έχουν αλλάξει.

Οι εποχές έχουν αλλάξει.

Και η δημιουργία μιας χαώδους κατάστασης δεν θα είναι πια ίδια με αυτή του περασμένου αιώνα.

- Ο νοών νοείτω

Έδειξε ότι μπορεί

ΚΑΙ κάτι ακόμη.

Το κράτος έδειξε ότι όταν θέλει μπορεί να λειτουργήσει.

Και αυτό φάνηκε το προηγούμενο διάστημα.

Μηδενική ανοχή σε όλα.

- Πάντα όμως στα πλαίσια της δημοκρατίας.

Μικρά και ενδιαφέροντα

Πήρα την παρακάτω επιστολή και τη δημοσιεύω:

Η δυσκολία του πολιτικού να είναι γονέας
«Αγαπητοί ΝΕΟΙ ΑΓΩΝΕΣ!
Με μεγάλη θλίψη διάβασα σήμερα για την προσαγωγή και σύλληψη των παιδιών του α' αντιπροέδρου της βουλής κ. Νιώτη. Με ξάφνιασε αρνητικά, πολύ αρνητικά! Επειδή εμείς οι απόδημοι γνωρίσαμε όχι μόνο τον υφυπουργό και βουλευτή Γρηγόρη Νιώτη, αλλά, προπάντων, τον άψογο αυτόν έλληνα πολιτικό και άνθρωπο Γρηγόρη Νιώτη, μόνο με δυσκολία μπορούμε να πιστέψουμε ότι τα παιδιά του τον έφεραν σε μια τόσο δύσκολη θέση.
Ο ίδιος είναι τόσο δυνατός και άμεμπτος χαρακτήρας, που κάθε του απόφαση στην εξαιρετικά δύσκολη αυτή συγκυρία της ζωής του, για μας δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτε από τη θετική γνώμη που έχουμε σχηματίσει γι' αυτόν.
Και οι πολιτικοί είναι άνθρωποι, σαν εμάς και, οι πολιτικοί έχουν την ίδια δυσκολία με μας να είναι γονείς.
Ναπολέων Γιωτίτσας
Φραγκφούρτη».

Αν ήταν παιδιά μικρής ηλικίας τότε θα μπορούσε κανείς να καταλογίσει ευθύνες στους γονείς.

Όταν όμως είναι «παιδιά» 28 και 30 χρόνων τότε δεν μπορεί να ευθύνονται μόνο οι γονείς.

Και ξαφνικά κάποιοι μετέχοντες στη διοίκηση των πανεπιστημίων πήραν θάρρος να πουν τη γνώμη τους.

Να ξεκαθαρίσουν επαρκώς τη διαφορά ανάμεσα στο άσυλο και στις καταστροφές.

Καιρός πια να το καταλάβουν και οι φοιτητές.

Για το δικός τους συμφέρον.

Για το συμφέρον του ελληνικού δημόσιου πανεπιστημίου.

Το οποίο με τόση θέρμη υπερασπίζονται.

Και καλά κάνουν.

Αρκεί όμως να καταλάβουν τη διαφορά ανάμεσα στην καταστροφή και την ελεύθερη διακίνηση ιδεών.

Όταν καταλάβουν τη διαφορά τότε θα είναι αυτοί οι ίδιοι που θα υπερασπίσουν τα πανεπιστήμια από τους κουκουλοφόρους.

< Προηγούμενο		Επόμενο >