Thu09202018

Last update11:15:23 AM GMT

Font Size

Profile

Cpanel

«Η γιαγιά σου σκότωνε φασίστες... εσύ τους ψηφίζεις»

  • PDF

tsakasΤο σύνθημα αυτό γραμμένο στον τοίχο του Νομαρχιακού Μεγάρου της πόλης, ιδιαίτερα επίκαιρο τώρα, που τα εγκληματικά «τάγματα εφόδου» της Χ.Α. δεν διστάζουν να υλοποιούν ένα μέρος του... φιλολαϊκού προγράμματος του εθνοσοσιαλισμού.

«Η γιαγιά σου σκότωνε φασίστες... κι εσύ τώρα τους ψηφίζεις!!!»

Ποτέ άλλοτε το σύνθημα αυτό δεν θ' αποτύπωνε τόσο παραστατικά τη σημερινή πραγματικότητα της πολιτικής ζωής του τόπου.

Ποτέ άλλοτε, η ηγεσία κόμματος και στελέχη, όλοι εν ενεργεία βουλευτές, δεν παραπέμφθηκαν ποτέ στη δικαιοσύνη, κι απ' αυτή κατ' ευθείαν έγκλειστοι στις φυλακές.

Η γιαγιά. «Γυναίκα της Πίνδου» έγραψε ένδοξη ιστορία στα βουνά της Ηπείρου, στην πρώτη γραμμή του ελληνο-ιταλικού πολέμου κατά του φασισμού και υπέρ της ελευθερίας του λαού μας.

Αν ζούσε σήμερα, ποτέ δεν θα πίστευε ότι ο εγγονός της νοσταλγεί τις ιδέες του Χίτλερ και Μουσολίνι, που αιματοκύλησαν την ανθρωπότητα.

Η γιαγιά μ' όλο το λαό, τελικά νίκησαν το φασισμό.

Η Ηπειρώτισσα γυναίκα τιμήθηκε απ' την πατρίδα για την αποφασιστική της συμβολή στη νίκη κατά του φασισμού.

Το τίμημα βαρύ, με ανθρώπινες και υλικές καταστροφές, όπως στους Λιγκιάδες, Μουσιωτίτσα, Κομένο και άλλες περιοχές.

Εδώ η λήθη δε συγχωρείται όσο κι αν η μνήμη δε διατηρείται. Υπάρχουν θύματα, μνημεία και νεκροί.

Ο φασισμός, παρέμεινε σε χειμερία νάρκη και «το αυγό» του φιδιού περίμενε καλύτερες και ευνοϊκότερες πολιτικο-οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες για να γεννηθεί.

Η δικτατορία του '67 το θέρμανε, τα' Ανάκτορα το προστάτευσαν, κι η Μεταπολίτευση τα τελευταία 40 χρόνια, το ανέχθηκε, το απαξίωσε, αλλά ποτέ δεν το αντιμετώπισε ως έναν εν δυνάμει εχθρό.

Και όταν η οικονομική κρίση, κτύπησε την πόρτα μας, μαζί της εμφανίσθηκε και το μόρφωμα του νεο-ναζισμού.

Οι πόρτες της προστασίας του πολιτεύματος, αστυνομία, δικαιοσύνη, σε μερική επαγρύπνηση ή και πόρτες ανοιχτές.

Αλλά και στο καθήκον τους πιστοί. Κι όταν είναι δέκτες ακόμη και τρομοκρατικών απειλών...

Οι εχθροί της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, μ' ασυλία και ατιμωρησία εντός κι εκτός Βουλής, αποθρασύνθηκαν, μ' ένα και μοναδικό σκοπό να τη γελοιοποιήσουν και εξευτελίσουν.

Όταν δεν την αποκαλούσαν «οίκο ανοχής», «σιχασιά κι αηδία» τη χαρακτήριζαν ως ένα μαντρί «με γίδια!»

Και όμως το προεδρείο της Βουλής και βασικά τα κόμματα, με ιδιαίτερη ευπρέπεια τους... παρακαλούσε να μην εκτρέπονται!

Κοινό σύνθημα «να τους ταράξουμε στη νομιμότητα».

Άλλοι όμως συναγελάζονταν μαζί τους στο καφενείο της Βουλής, άλλοι έκλειναν τον οφθαλμό, κι άλλοι πίστευαν σε... κοινό μετεκλογικό συντονισμό!

Ο εγγονός της γιαγιάς του 1940, εκκολάφθηκε μ' αυτά τα ιδανικά, ψήφιζε σχεδόν πάντοτε το κόμμα εξουσίας και πάντοτε δικομματισμό.

Είχε σταθερές πολιτικές θέσεις, χωρίς ν' αποκλείονται και οι εξαιρέσεις.

Κυρίως ανήκει στο 10% οι ποιο πολλοί, που «μετακινούνταν» διαρκώς και δίδουν νικητή... γιατί «μια είναι η ουσία» ο εγγονός δε ζει χωρίς την εξουσία.

Ο εκδημοκρατισμός της χώρας τον τραυματίζει... και το ΑΣΕΠ τον προβληματίζει, αν πρέπει να σηκώνει τα λάβαρα του δικομματισμού... κι όχι τα ρόπαλα του φασισμού... και κάνει το βήμα στο κενό.

Η οικονομική κρίση τον κάνει αγανακτισμένο, κι αγριεμένο για τους πολιτικούς... κι εντάσσεται «στα τάγματα εφόδου» της Χ.Α.

Ψηφίζει με φανατισμό κι αποδοκιμάζει της γιαγιάς του το αντιφασιστικό παρελθόν.

Αποκτά στολή, ασκεί με μίσος βία και το κοντάρι της πολύπαθης σημαίας μας, το καταφέρει με ιδιαίτερη ορμή σε κάθε μαύρη κεφαλή, ή αντίθετη φωνή.

Θεοποιεί ιδεολόγους της δεκάρας, αγράμματους κι άξεστους, όμως νοσταλγούς του Μουσολίνι, Χίτλερ και κάθε όμοιας φάρας.

Στρατολόγοι του πολλοί: οι πολιτικοί, η οικονομική κρίση κι ανεργία, η μη ύπαρξη κράτους δικαίου, η οικογενειοκρατία και ευνοιοκρατία, η μεγάλη κοινωνική ανισότητα, κι η απώλεια της ιστορικής μνήμης, μετά εκατομμύρια νεκρών «έργο» των ναζιστών-φασιστών.

Ο εγγονός ψηφίζει πάντα εξουσία, κι η Χ.Α. αυτό που προσφέρει, το μίσος και τη βία για να ασκεί εξουσία!

Όσο για τη γιαγιά του, μια φωτογραφία κι ένα μετάλλιο, «για τους προσφερθείσας προς το έθνος υπηρεσίας» στολίζουν ακόμη του σπιτιού της μια γωνιά!