Wed11212018

Last update12:56:35 PM GMT

Font Size

Profile

Cpanel

Κι όμως όλα εξαρτώνται από την Παμβώτιδα !

  • PDF

vasilis asonithsΗ Παμβώτιδα έχασε την ισορροπία της.

Το οξυγόνο χάθηκε και η σοφία του ανθρώπου μετέτρεψε τα νερά της σε πηγή τοξικών αερίων . Στο στρώμα της λάσπης που καλύπτει μια έκταση

3 400 000 τετραγωνικών μέτρων του πυθμένα της φαίνεται ήδη καθαρά η παρουσία ρευστών στους πόρους των ιζημάτων. Πως προστατεύεται μια κοινωνία από την οργή της φύσης;

Ιστός ασθενειών υ φ α ί ν ε τ α ι εδώ και αρκετά χρόνια πάνω από την πόλη. Κι όμως καμία δημοτική αρχή δεν είχε και δεν έχει το θάρρος να ασχοληθεί σοβαρά με το πρόβλημα . Κανείς δεν αναρωτήθηκε . Κανείς δεν κίνησε μηχανισμούς, δεν φρόντισε για την αντιμετώπιση του. Κανείς δεν ασχολήθηκε με τον πόνο των ανθρώπων και το πρόβλημα μεγαλώνει.

Ασχολούμαστε μόνο θεωρητικά και μάλιστα προεκλογικά με την ανάγκη της διαφάνειας γιατί κεντρίζει, επιρρεάζει και εξυπηρετεί επιδιώξεις προσωπικές και όχι γιατί είναι μάστιγα κοινωνική . Η ανάγκη επικράτησης της διαφάνειας προβάλλεται σήμερα σαν είδος μονοπωλιακό από όλες σχεδόν τις παρατάξεις που παλεύουν για την εξουσία . Λες και οι παλαιότερες παρατάξεις να μην αναφερθήκανε τουλάχιστον προεκλογικά στο είδος ; Κι όμως η κατάσταση παραμένει η ίδια . Βορά της ιδιοτέλειας και της πολιτικής εκμετάλλευσης έγινε δυστυχώς και η διαφάνεια.

Θεωρητικολογούμε απευθυνόμενοι προς δήθεν αδαείς όταν ρητορεύοντας υπέρ της κοινωνικής συνοχής δίνουμε στην κοινωνία το παράδειγμα της διάσπασης μέσα από ενδοπαραταξιακές διαμάχες. Η χαλιναγώγηση των προσωπικών αδυναμιών χάρην της κοινωνικής προόδου παραμένει δείγμα προσωπικής ανωτερότητας και πολιτικής σοφίας. Η επανένωση μιας κομματιασμένης κοινωνίας και ο αγώνας για κοινωνική ευημερία είναι καθήκον καθολικό που απαιτεί σύμπνοια και κοινή προσπάθεια, είναι δε φρόνιμον να παραμένει μακρυά από κάθε παραταξιακή εκμετάλλευση .

Δεν μιλάμε όμως για τις επιδημίες που σάρωσαν την κοινωνία. Δεν ενώνουμε τις προσπάθειες μας , δεν συσκεπτόμαστε και δεν προσφέρουμε λύσεις για το σήμερα , για το αύριο , για την οικονομική σκλαβιά που επιβλήθηκε στον τόπο μας, για την υγεία και την παράλυση της κοινωνίας, για το πρόβλημα της απασχόλησης των νέων μας . Κι είναι αυτά προβλήματα που θα έπρεπε να έχουν προτεραιότητα όχι στις προεκλογικές υποσχέσεις αλλά στους μετεκλογικούς σχεδιασμούς. Είναι όμως εύκολη η λύση τέτοιων προβλημάτων σήμερα χωρίς υποδομή , με τον αλόγιστο διασκορπισμό των πόρων και την ανυπαρξία μακροπρόθεσμου αναπτυξιακού μοντέλου ; Πώς αιτιολογείται η ανυπαρξία μηχανισμών και η έλλειψη θέσεων εργασίας που θα μπορούσαν να αποσυμφορήσουν τον δημόσιο τομέα και να προωθήσουν την παραγωγικότητα του; Δεν θα μπορούσαμε να αποφύγουμε την υποτελική εποπτεία και την εξάρτηση της απασχόλησης ακόμη και στον Δήμο και στην Περιφέρεια από τις ορέξεις της κάθε τρόικας ; Λύνονται προβλήματα χωρίς όραμα, χωρίς υπευθυνότητα , χωρίς την ανταγωνιστική αξιοποίηση της γνώσης και την εξειδίκευση των πλεονεκτικών δυνατοτήτων του τόπου ; Δημιουργούνται αυξημένες επιθυμίες για επισκέψεις στα Γιάννενα όταν αντικαθιστάς τον μαγνητισμό των περιβαλλοντικών πλεονεκτημάτων της πόλης με επεμβάσεις καταστροφικές για την φύση; Όταν δεν θέλεις να δεις υπεύθυνα την δημιουργική δυναμική των βιωτικών και αβιωτικών αλληλοεξαρτήσεων της Παμβώτιδας και των Γιαννίνων παρ όλο που βιο-οικονομικές μαρτυρίες αποδεικνύουν ότι όλα εξαρτώνται απο την Παμβώτιδα ; Η απαρίθμηση έργων και κεφαλαίων του ΕΣΠΑ δεν είναι μέτρο επιτυχίας. Η προστιθέμενη αξία μετρημένη σε εισόδημα και θέσεις εργασίας είναι η επιτυχία μιας δημοτική αρχής. Προς τα που να βαδίζει άραγε η πόλη σήμερα ; Οχρόνος τρέχει!

Πόσο αφελής μπορεί να είναι τελικά ο άνθρωπος ! Ενώ επαναστατεί για κάθε μηδαμινή αλλοίωση των υλικών του συμφερόντων γεμίζοντας τους δρόμους με κραυγές καταστροφής , αδιαφορεί για την καταστροφή της υγείας του. Και όμως από εδώ έπρεπε να αρχίζει η διαμαρτυρία. Από την λεπτομέρεια της οποιασδήποτε επέμβασης , της οποιασδήποτε αλλαγής του χώρου που τον περιβάλλει και μπορεί να επιρρεάσει άμεσα η έμμεσα το μέλλον του και την υγεία του.

Γιατί θά πρέπει να αποφεύγουμε να βλέπουμε την αλήθεια; Η αρνητική πορεία της πόλης των Ιωαννίνων άρχισε να διαγράφεται απειλητικά από τότε που ο Γιαννιώτης έπαψε να έχει όνειρα για την πόλη του. Από τότε που έβαλε την κατανάλωση πάνω από το πνεύμα και τον εαυτό του πάνω από τα Γιάννενα. Από τότε που έπαψε ν ανησυχεί για το σκουροπράσινο χρώμα των νερών της λίμνης , για την εξαφάνιση των ψαριών ,για το στέρεμα της Ντραμπάτοβας και τις φτωχές επισκέψεις στο νησί . Από τότε που αποδέχτηκε την κοινωνία του ατομισμού, της απομόνωσης και του συμφέροντος. Από τότε που η κρίση έφερε την διάσπαση . Διάσπαση στις σχέσεις αξιών και πολιτικής, διάσπαση στις σχέσεις πολίτου και πολιτείας . Αδιαφορία !! Σημάδι ανισορροπίας μιας κοινωνίας σε απόγνωση που τείνει να κάνει και πάλι το ίδιο λάθος . Να εκλέξει και πάλι το λάθος !!