Sun09232018

Last update09:03:40 AM GMT

Font Size

Profile

Cpanel

CHROME PUBLIC - JESS P. TZIMAS Το Αμερικάνικο Όνειρο ενός γιαννιώτη «Τζε»

  • PDF

chrome publicΟ Πάνος Τζίμας είναι ένας βιρτουόζος κιθαρίστας που τον γνωρίσαμε κυρίως μέσα από την μπάντα του Γιώργου Γάκη, τους Troublemakers. Το ταλέντο του ξεχώριζε και όπως φαινόταν οι φιλοδοξίες του δεν εξαντλούνταν στα στενά όρια της Ελλάδας. Έτσι, με πίστη και αφοσίωση στον στόχο για διεθνή καριέρα κυνήγησε το όνειρό του στις Ηνωμένες Πολιτείες, την καρδιά της μουσικής βιομηχανίας. Σχημάτισε τους Chrome Public και μόλις κυκλοφόρησαν την πρώτη τους δουλειά. Μιλήσαμε για την ελληνική μουσική πραγματικότητα, την ξενιτιά, το κυνήγι του ονείρου, το νέο συγκρότημα και άλλα πολλά με τον παγκόσμιο κιθαρίστα και ιδρυτή των Chrome Public που ακούει πλέον στο όνομα Jess P. Tzimas.

Ερ.: Πάνο, πες μας λίγα λόγια για τη μουσική σου πορεία στην Ελλάδα.

Απ.: Ξεκίνησα μαθήματα κλασικής κιθάρας, όταν ήμουν 13-14 στο δημοτικό ωδείο Ιωαννίνων και 2-3 χρόνια αργότερα οι γονείς μου με γράψανε σε ιδιωτικό ωδείο της πόλης για μαθήματα ηλεκτρικής κιθάρας που ήταν και η αρχή των πάντων. Την ίδια κιόλας χρονιά άρχισα να παίζω σε σχολικές μπάντες αποκτώντας τις πρώτες μου εμπειρίες. Λίγα χρονιά αργότερα, μαζί με τρεις καλούς μου φίλους και ξεχωριστούς μουσικούς, δημιουργήσαμε τους "Sign", μια μπάντα με αγγλικό στίχο. Παίζαμε κλασικό rock και heavy metal, διασκευές αλλά και δικά μας κομμάτια, τα οποία ακόμα και σήμερα μπορώ να ακούσω και είμαι περήφανος για αυτά. Κάναμε ένα cd, παίξαμε σε όλα τα live club της πόλης, και είχαμε μια συμμετοχή στη rock εκπομπή της ΕΤ3 "Jammin". Το 2002 έγινα μέλος των "Troublemakers" (Γιώργος Γάκης). Από τότε έως το 2010 είχαμε πολλές και διάφορες εμπειρίες, οι οποίες θα μου μείνουν αξέχαστες και έθεσαν τις βάσεις για το παραπάνω. Μια από τις καλύτερες στιγμές ήταν το 2007 που συνεργαστήκαμε με τον Kip Winger και το 2010 οι συναυλίες με τους Scorpions μπροστά σε 10.000 κόσμο.

Ερ.: Ποια ήταν τα μουσικά ερεθίσματα που σε ώθησαν να ασχοληθείς με τον χώρο αυτό; Ποιοι είναι οι κιθαρίστες σημείο αναφοράς για εσένα;

Απ.: Οι περισσότεροι από μας δεν εκλαμβάνουν τη μουσική ως γλώσσα. Για την ακρίβεια, είναι η αρχαιότερη παγκόσμια κοινή γλώσσα και μέσο έκφρασης. Αυτό και μόνο είναι αρκετό για να σε πείσει να ασχοληθείς, αλλά σίγουρα τα μουσικά ερεθίσματα ήταν από τον οικογενειακό κύκλο και αργότερα από φίλους και παρέες. Το "μπαμ" μπορώ να πω ότι έγινε, όταν πρωτοάκουσα τους Deep Purple, όποτε δικαιωματικά σημείο αναφοράς ήταν ο Ritchie Blackmore. Αργότερα, ανακάλυψα τον αξεπέραστο Steve Vai, και άλλος ένας πολύ αγαπημένος είναι ο Gary Moore.

Ερ.: Ποια είναι η άποψή σου για την ελληνική rock/metal σκηνή στην Ελλάδα; Πόσο χαμηλό είναι το ταβάνι για έναν ταλαντούχο και φιλόδοξο μουσικό;

Απ.: Παρόλο που η Ελλάδα είναι μια μικρή χώρα, πιστεύω ότι υπάρχουν αρκετά καλά συγκροτήματα και καλλιτέχνες. Δυστυχώς η κατάσταση που επικρατεί με το "σκυλάδικο" δεν βοηθάει τη rock/metal σκηνή. Πολλά συγκροτήματα θα μπορούσαν να κάνουν περιοδεία και να ζουν από αυτό αλλά φαντάζει πολύ δύσκολο. Επίσης, δεν έχουμε τη rock μουσική «βιομηχανία» για να στηρίξει και να ωθήσει κατά κάποιο τρόπο τις μπάντες. Όλες αυτές οι συγκυρίες πιστεύω ότι παίζουν τον μεγαλύτερο ρόλο στο να κρατάνε τις rock μπάντες περιορισμένες. Όμως, ευτυχώς, υπάρχει το διαδίκτυο και μπορεί ο καθένας απ' οπουδήποτε να διαφημιστεί.

Ερ.: Τα τελευταία χρόνια στην ελληνική hard rock σκηνή υπάρχουν μπάντες με εξαιρετικές δουλειές που μπορούν να θεωρηθούν «παγκόσμιες κυκλοφορίες»: Outloud, Danger Angel, George Gakis & Troublemakers, Kingdragon, Redrum κ.ά. Ήρθε η ώρα για τη μεγάλη έκρηξη;

Απ.: Μακάρι! Το εύχομαι. Προσωπικά πιστεύω πως στην Ελλάδα υπάρχουν απίστευτα ταλέντα αλλά οι Έλληνες είναι περισσότερο "ερασιτέχνες" (εραστές της τέχνης) παρά επαγγελματίες. Αυτό είναι καλό από τη μια μεριά, γιατί είναι γνήσιο, αλλά από την άλλη πόσοι είναι αυτοί που πραγματικά θα τα αφήσουν όλα και θα κάνουν περιοδεία στην Ευρώπη για μήνες, ώστε να προωθήσουν τη μουσική τους; Πιστεύω ότι ο Έλληνας θα προτιμήσει τον φραπέ του και την μπάλα την Κυριακή. Για να κάνεις το "μπαμ" πρέπει να δουλέψεις πολύ και να παίξεις πολύ (εκτός Ελλάδας).

Η ξενιτιά - Jess P. Tzimas

Ερ.: Πότε πήρες την απόφαση για να φύγεις στις Η.Π.Α; Υπήρξε κάτι συγκεκριμένο εκεί ή πήγες για να ξεκινήσεις από το μηδέν, να κυνηγήσεις το όνειρό σου;

Απ.: Σίγουρα το όνειρο ήταν πολύ πριν φύγω. Μέχρι να γίνει, πήρε πολλά χρόνια, δεν είναι εύκολο... Ένα από τα ερεθίσματα σίγουρα ήταν η συνεργασία με τον Winger το 2007, που είπα, αφού το έκανα αυτό γιατί να μην μπορώ και παραπάνω. Έφυγα το 2010 ξεκινώντας κυριολεκτικά από το μηδέν, υπό το μηδέν θα έλεγα. Είχα τη στήριξη της οικογένειάς μου που έπαιξε ρόλο αλλά πίστεψέ με, όταν μετά από 15 ώρες στο αεροπλάνο κατεβαίνεις και λες τώρα ξεκινάω από το μηδέν, είναι κάπως. Τώρα το σκέφτομαι και λέω πρέπει να ήμουν τελείως τρελός, αλλά θα το ξαναέκανα.

Ερ.: Πώς βρήκες τα πράγματα εκεί; Καλύτερα ή χειρότερα απ' ότι περίμενες;

Απ.: Λίγο πολύ, ήξερα ότι θα είναι δύσκολα, ειδικά ο πρώτος αναγνωριστικός χρόνος. Επίσης, το θέμα με τη Visa είναι δύσκολο για όλους όσοι θέλουν να μείνουν μόνιμα. Η καλύτερη λύση για αυτό είναι να γραφτείς σε κάποια σχολή, όπως και έκανα. Μάλιστα κατάφερα να πάρω και υποτροφία στο M.I (Musicians Institute) όπου είχα την ευκαιρία να μάθω πολλά και την τιμή να γνωρίσω σπουδαίους μουσικούς που ούτε στα όνειρά μου δεν θα τους έβλεπα.

Ερ.: Βρίσκεσαι στο Los Angeles, στην καρδιά της μουσικής βιομηχανίας. Μια πόλη με τεράστια παράδοση στον σκληρό ήχο. Ποια είναι η κατάσταση στη σκηνή αυτή την εποχή;

Απ.: Το Los Angeles είναι τεράστιο και η μουσική σκηνή μεγάλη. Λίγο πολύ όμως όλοι μένουν εδώ. Ποτέ δεν θα φανταζόμουν ότι θα έβγαινα έξω σε bar και θα συναντούσα τον Lemmy (Motorhead) να πίνει το ποτό του στο διπλανό σκαμπό, ή τον Steven Tyler (Aerosmith) να τρώει σε Ταϊλανδεζικο στο διπλανό τραπέζι. Όσον αφορά τη «βιομηχανία», έχουν αλλάξει πολλά τα τελευταία 10 χρόνια αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι και άσχημα. Πάντα ήταν δύσκολο να τα καταφέρεις και πάντα έπρεπε να δουλέψεις πολύ για αυτό. Πιστεύω ότι τώρα είναι πιο εύκολο να τα καταφέρεις ως ανεξάρτητη μπάντα ή καλλιτέχνης. Υπάρχουν πολλά live music club που μπορείς να παίξεις και να προωθήσεις τη δουλειά σου. Και ναι, σε αυτά τα club πηγαίνουν άνθρωποι από δισκογραφικές εταιρίες που παρακολουθούν καινούργιες μπάντες. Το παιχνίδι είναι ακόμα εκεί αλλά οι κανόνες έχουν αλλάξει.

Ερ.: Ζεις σε μια πόλη που προφανώς θα υπάρχουν τεράστιες ευκαιρίες για έναν ταλαντούχο μουσικό. Ταυτόχρονα, ο ανταγωνισμός πρέπει να είναι αδυσώπητος. Τι εφόδια θα πρέπει να διαθέτει ένας καλλιτέχνης από μια ξένη χώρα για να προχωρήσει;

Απ.: Ναι, υπάρχουν ευκαιρίες αλλά και μεγάλος ανταγωνισμός. Το ταλέντο δεν είναι αρκετό και σημαντικό ρόλο παίζουν οι γνωριμίες. Σε μια πόλη σαν το L.A. που τόσοι πολλοί έχουν έρθει για αυτό τον σκοπό, χρειάζονται χρόνια για να κάνεις τις απαραίτητες γνωριμίες που θα οδηγήσουν παραπέρα. Πίστη και αφοσίωση είναι τα εφόδια που χρειάζεται κάποιος ... Α, και υπομονή!

Ερ.: Υπάρχει προκατάληψη για τον Έλληνα rock μουσικό ή μήπως το παράδειγμα του Gus G. (Κώστας Καραμητρούδης, κιθαρίστας του Ozzy) άνοιξε οριστικά τις πόρτες και κατέρριψε στερεότυπα;

Απ.: Δεν θα έλεγα πως υπάρχει προκατάληψη από τους άλλους για τον Έλληνα rock μουσικό, όσο εμείς οι ίδιοι κουβαλάμε αυτό το κόμπλεξ του είτε "είμαι ο καλύτερος" ή "υπάρχουν 1000 άλλοι καλύτεροι από μένα". Πάντα υπήρχαν και υπάρχουν Έλληνες μουσικοί οι οποίοι διαπρέπουν και δεν είναι διάσημοι. Το παράδειγμα του Gus G. είναι το καλύτερο που επιβεβαιώνει τα παραπάνω. Κανένας Έλληνας μουσικός δεν έγινε παγκοσμίως γνωστός από τον καναπέ του ή από ένα youtube video στο δωμάτιό του να παίζει 100 νότες το δευτερόλεπτο. Πρέπει να δουλέψεις πολύ, αναγκαστικά να κάνεις συναυλίες εκτός συνόρων και όλα τα σχετικά.

Παρουσίαση του EP Chrome Public

Οι Chrome Public μόλις κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο EP τους. Περιέχει 6 κομμάτια δυναμικού και μελωδικού hard rock. Η μπάντα συνδυάζει ιδανικά τον σκληρό κιθαριστικό ήχο με τις μελωδικές γραμμές των φωνητικών του Chandler Mogel και το στιβαρό rhythm section με τα πιασάρικα ρεφρέν και τα εξαιρετικά σόλο του Πάνου Τζίμα. Όλα αυτά μέσα από μια φρέσκια παραγωγή που αναδεικνύει τις 6 συνθέσεις, οι οποίες καλύπτουν όλη την γκάμα του hard rock. Από το μοντέρνο, ρυθμικό και ραδιοφωνικό single "Come Again", στα συναυλιακά και πιασάρικα "Faded" και "No Truth" και από τα πιο μελωδικά mid-tempo "One Last prayer" και "Smile" στη διασκευή-έκπληξη, το τραγούδι "Diamonds" της Rihanna που η μπάντα καταφέρνει να οικειοποιηθεί με ευκολία. Μια επιλογή που μπορεί ν' αποτελέσει τον «Δούρειο Ίππο» για τους Chrome Public, ώστε να ακουστούν άμεσα σ' ένα ευρύτερο κοινό.

Κιθαριστικό αμερικάνικο hard rock με δυνατές μελωδίες και συμπαγή ήχο που αναβλύζει φρεσκάδα, ταλέντο και έμπνευση. Ένα ντεμπούτο EP που τοποθετεί τους Chrome Public απευθείας στην πρώτη κατηγορία του είδους!

Ο εν Ελλάδι Πάνος Τζίμας

Ερ.: Στο πρόσωπό σου πολλοί μουσικοί αλλά και ευρύτερα καλλιτέχνες από τη χώρα μας βλέπουν την ενσάρκωση της θέλησης και το κυνήγι του ονείρου. Τι θα έλεγες σ' όλους αυτούς; Αξίζει τελικά;

Απ.: Όπως λένε, επιτυχία είναι το ταξίδι και όχι ο προορισμός. Ό,τι είναι να γίνει θα γίνει. Αυτό που θα τους έλεγα είναι πως αξίζει να προσπαθήσουν για αυτό που θέλουν. Δεν έχει σημασία αν θα τα καταφέρεις αλλά το να προσπαθήσεις για αυτό.

Ερ.: Το 2010 κυκλοφόρησες το πρώτο σου προσωπικό άλμπουμ "The Spirit of Time". Πώς το βλέπεις τέσσερα χρόνια μετά;

Απ.: Είναι κάτι κιθαριστικό, αν και μπορεί να ακουστεί από όλους. Το έκανα καθαρά για να έχω ένα μικρό δείγμα μαζί μου, όταν έφυγα το 2010. Είναι απλά ένα "demo" το οποίο βέβαια με βοήθησε να πάρω την υποτροφία, και το 2012 για ένα από τα κομμάτια αυτά (Ballad for Tony) έκανα ένα video clip το οποίο παίζει στο διαδικτυακό κανάλι του Steve Vai (GuitarTV.com) μαζί με πολλά clip διάσημων κιθαριστών. Κάποια στιγμή θέλω να κάνω ένα instrumental άλμπουμ αλλά τώρα αυτό φαίνεται δύσκολο μιας και έχω επικεντρωθεί στην μπάντα μου, τους Chrome Public.

Οι Chrome Public

Ερ.: Ας περάσουμε λοιπόν στην νέα σου μπάντα. Πες μας δυο λόγια για τους Chrome Public.

Απ.: Η ιδέα ξεκίνησε, όταν πρωτογνώρισα τον Chandler σε ένα φεστιβάλ στην Πάτρα, τρεις μήνες πριν φύγω για Αμερική. Μαζί είπαμε πως μπορούμε να κάνουμε κάτι καλό αλλά αυτό άργησε κυρίως λόγω δικών μου υποχρεώσεων στο M.I. Όταν ο καιρός ήρθε, τέλη του 2012, ξεκινήσαμε να γράφουμε ιδέες και να του στέλνω δείγματα. Εν τω μεταξύ, έψαχνα να βρω καλούς μουσικούς που θα ταιριάζουν στο ύφος που θέλουμε. Αφού βρήκα ντράμερ (Mike Perkinpine) και μπασίστα (Dan McNay), ξεκινήσαμε να γράφουμε demos, ώσπου το 2013 μπήκαμε στο στούντιο ενός μεγάλου παραγωγού (Madonna, Pink Floyd, Michael Jackson) για να γράψουμε 6 κομμάτια. Το αποτέλεσμα ήταν πάρα πολύ καλό - αν και αυτό περιμένουμε να το κρίνει ο κόσμος.

Ερ.: Ο τραγουδιστής σας Chandler Mogel είναι και η φωνή των δικών μας Outloud. Μήπως έχει κολλήσει κάποιο ελληνικό μικρόβιο;

Απ.: Στον Chandler πρέπει να δώσουμε ελληνικό διαβατήριο! Αγαπάει την Ελλάδα, έχει πολλούς φίλους και δεν το κρύβει πως αισθάνεται Έλληνας.

Ερ.: Πόσο δύσκολο είναι για τους Chrome Public ο τραγουδιστής να μοιράζεται σε δύο μπάντες;

Απ.: Για την ακρίβεια, παίζει με 3-4 μπάντες αλλά αυτό δεν είναι πρόβλημα από τη στιγμή που υπάρχει προγραμματισμός και μπορεί να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις της κάθε μπάντας. Από κει και περά μόνο καλό πράγμα είναι το να παίζει σε διαφορετικές μπάντες.

Ερ.: Το single "Come Again" ηχεί δυναμικό, ρυθμικό, κιθαριστικό και φρέσκο. Ποια είναι η μέχρι τώρα ανταπόκριση του κοινού;

Απ.: Πάρα πολύ θετική. Είναι σίγουρα ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά κομμάτια του EP, και για τον ήχο που θέλουμε να δημιουργήσουμε. Σκληρό ήχο αλλά συγχρόνως μελωδικό και ανεκτό από όλους.

Ερ.: Μόλις πρόσφατα κυκλοφορήσατε το ντεμπούτο EP σας. Πες μας λίγα λόγια γι' αυτό.

Απ.: Άργησε αλλά τελικά τα καταφέραμε. Ως ανεξάρτητη παράγωγη, παίρνει χρόνο και κοστίζει εκτός και αν έχεις όλο το budget από την αρχή όποτε τα πράγματα είναι πιο εύκολα. Είμαι πολύ χαρούμενος που το ξεκινήσαμε με καλούς φίλους και εξαίρετους μουσικούς. Όταν υπάρχει το καλό vibe, τότε μόνο καλά πράγματα μπορούν να γίνουν. Επί τη ευκαιρία, θα ήθελα να ευχαριστήσω έναν πολύ καλό μουσικό/φίλο και συνεργάτη μου επί 6 και πλέον χρόνια, τον Πάνο Βούλγαρη για την τιμή που μας έκανε να συμμετάσχει (keyboards) σε 3 από τα κομμάτια του EP. Προσωπικά πιστεύω πως ένα καλό EP με 5-6 κομμάτια είναι η ιδανική αρχή για ένα καινούργιο συγκρότημα. Η ανταπόκριση του κόσμου είναι πραγματικά φοβερή και τους ευχαριστούμε πολύ. Στην τελική αυτός είναι που θα σε ανεβάσει ψηλά και θα αγαπήσει τα τραγούδια σου δίνοντας μια επιπλέον ώθηση για το κάτι παραπάνω.

Ερ.: Στο ντεμπούτο σας υπάρχει μια διασκευή-έκπληξη στο τραγούδι "Diamonds" της Rihanna. Θα ήθελα δυο λόγια για την επιλογή αυτή.

Απ.: Πάντα ήταν στο μυαλό μου η ιδέα της διασκευής, όμως να πάρεις το κομμάτι και να το κάνεις δικό σου, στα μέτρα σου. Σημαντικό ρόλο έπαιξε, επίσης, ο παραγωγός με τον οποίο ηχογραφήσαμε καθώς ήταν πολύ θετικός στην ιδέα αυτή.

Ερ.: Το νέο σας EP είναι διαθέσιμο μέσα από τα ψηφιακά κανάλια: google play, itunes, amazon κ.λπ. Είναι τελικά η μουσική μια ψηφιακή υπόθεση; Θα κυκλοφορήσει και σε φυσική μορφή;

Απ.: Με τα τώρα δεδομένα, είναι. Δυστυχώς ή ευτυχώς αυτό δεν αλλάζει, είναι απλά μια φυσική πορεία της εξέλιξης. Δεν πιστεύω ότι είναι απαραίτητα καλό ή κακό. Πάντα υπήρχαν θετικά και αρνητικά σε κάθε εποχή. Προς το παρόν το EP είναι διαθέσιμο μόνο σε ψηφιακή μορφή καθαρά για οικονομικούς λόγους αλλά σχεδιάζουμε μερικές εκπλήξεις για τους φίλους και φαν μας. Μέσα από το website μας και τα social media/facebook θα μπορεί κάποιος να ενημερώνεται για τα νέα της μπάντας.

Αναμφισβήτητα, η μουσική βιομηχανία βιώνει δραματικές αλλαγές λόγω της ψηφιοποίησης, του διαδικτύου και του παράνομου downloading. Θα ήθελα την άποψη ενός επαγγελματία μουσικού. Πώς βιώνεις όλη αυτή την κατάσταση;

Απ.: Η θέση μου πάνω σε αυτό είναι ριζοσπαστική. Πραγματικά πιστεύω πως η μουσική θα έπρεπε να διατίθεται δωρεάν απ' όλους! Δύσκολο να γίνει εφικτό και είναι μεγάλη συζήτηση. Ρεαλιστικά, όμως, πιστεύω πως αυτοί στους οποίους αρέσει η μουσική μιας μπάντας θα αγοράσουν το cd, είτε είναι online είτε είναι στο δισκάδικο. Και πάνω απ' όλα θα έρθουν να σε ακούσουν στο live.

Ερ.: Τι γίνεται με τις συναυλίες; Θα βγείτε σε περιοδεία; Θα σας δούμε στην Ελλάδα ή ακόμα καλύτερα στα Γιάννενα, την πόλη του παγκόσμιου Τζε, Πάνου Τζίμα;

Απ.: Είναι σχετικά νωρίς να μιλάμε για περιοδεία αλλά σίγουρα στα πλάνα μας είναι να κάνουμε εμφανίσεις εδώ στο Hollywood και σε άλλες περιοχές στην California, μέσα στο 2014. Το αν κάποια στιγμή έρθουμε στην Ελλάδα ή και στα Γιάννενα εξαρτάται καθαρά από τον κόσμο. Ελπίζω κάποια στιγμή να γίνει πραγματικότητα και να βρεθώ ξανά σε μέρη που συνήθιζα να παίζω, και επίσης να βρεθώ ξανά με "τζεδες" φίλους μου!

Ερ.: Πάνο, καλή επιτυχία στους Chrome Public και στα όνειρά σου!

Απ.: Να είσαι καλά, σε ευχαριστώ πολύ για την υποστήριξη όπως και όλους εκεί έξω! Stay Chrome!