Mon09242018

Last update10:43:27 AM GMT

Font Size

Profile

Cpanel

Οι αγορές και οι ελληνικοί λέοντες.

  • PDF

athanasiouΠρέπει να εκτιμούν οι Έλληνες πολιτικοί τις αντιδράσεις των διεθνών αγορών σε σχέση με τις πολιτικές που εφαρμόζουν;

Τις τελευταίες μέρες η απάντηση από την κυβέρνηση και την αντιπολίτευση είναι μεσοβέζικη, του τύπου «μας ενδιαφέρουν οι αντιδράσεις, αλλά στην Ελλάδα έχομε τεράστια κοινωνική κρίση που δεν θα αγνοήσουμε χάριν των αγορών».

Εάν δεν θέλαμε τα χρήματα των αγορών, τότε πολύ σωστά τα οικονομικά επιτελεία μπορούν να κάνουν θεωρητικές προσεγγίσεις για τις αγορές και τελικά να εφαρμόζουν αυτό που θέλουν.

Εάν όμως το επιτόκιο είναι 8% και θέλουμε οπωσδήποτε χρήματα τότε μας μήπως μας ενδιαφέρει τι συζητούνται στίς διεθνείς αγορές που δανείζουν τα κράτη.

Μήπως μπορούμε να ζήσουμε χωρίς να χρειάζεται να δανειστούμε. Κάποιες χώρες το εφαρμόζουν όπως η Βόρεια Κορέα, η Κίνα, ή όπως παλαιότερα η Αλβανία της εποχής του Χόντζα, δηλαδή χώρες που η κυβέρνηση τους καθορίζει απολύτως ποια θα είναι η εσωτερική κατανάλωση και εάν θα υπάρχουν εισαγωγές και σε ποιο βαθμό.

Στη σημερινή προεκλογική Ελλάδα και σε ότι συμβαίνει στην πολιτική οι αγορές απλώς δείχνουν ξεκάθαρα ότι θα γυρίζουν την πλάτη τους εάν μετρήσουν ότι υπάρχει κίνδυνος για τα χρήματά που διαχειρίζονται. Δεν υπάρχει περίπτωση συνταξιοδοτικά ταμεία του Καναδά η των ΗΠΑ να διακιντυνέψουν τα χρήματα των ασφαλισμένων τους.

Υπάρχουν άλλωστε τόσοι άλλοι φερέγγυοι ενδιαφερόμενοι να δανειστούν χρήματα και τόσα άλλα πολύ ποιο σταθερά χρηματιστήρια από το δικό μας να επενδύσουν οι αγορές που εύκολα και χωρίς δεύτερη κουβέντα μπορούν να επιλέξουν.

Στη χώρα μας όμως για λόγους εσωτερικής πολιτικής κατανάλωσης πολύ εύκολα οι αγορές στέλνοντας στο πυρ το εξώτερο με λεκτικούς λεονταρισμούς.

Αυτό το παιχνίδι το γνωρίζουν πολύ καλά οι δανειστές και δεν τους ενδιαφέρει τι λέγεται και από ποιον αλλά τι πραγματικά προτίθεται να κάνει αυτός που έχει την ευθύνη εξουσίας ή μπορεί να την αποκτήσει σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Ούτε μπαίνουν στον κόπο να αναρωτηθούν για το ορθόν ή τους λόγους των αποφάσεων. Τις θεωρούν απλά δεδομένες και συνεχίζουν σύμφωνα με το συμφέρον τους και τις προβλέψεις τους.

Αυτός που τελικά πληρώνει το τίμημα είτε του υψηλού δανεισμού είτε της αδυναμίας δανεισμού είναι ο λαός. Στο όνομα του οποίου συνήθως εξοστρακίζονται οι αγορές.

Μπορούν οι σημερινοί πολιτικοί να εξασφαλίσουν ένα επίπεδο ζωής, λίγο ποιο πάνω από το μέσω ευρωπαϊκό και χωρίς εξαρτήσεις από τους ξένους. Εάν ναι, τότε η κυβέρνηση και πολύ περισσότερο η αντιπολίτευση, τα κάνουν όλα πολύ καλά.

Όμως η αλήθεια είναι ότι δεν μπορούν γιατί προτάσσουν την πολιτική τους επιβίωση ως μοναδική αξία. Ως μεσσίες που σώζουν ή μοιράζουν ανάλογα.

Η χώρα έχει ανάγκη από άλλες αξίες που δυστυχώς τις έχουμε ξεχάσει ή τις έχουμε καταχωνιάσει.

Μαζί με τους πολίτικους μας αποδεχόμαστε και εμείς τις τρέχουσες ηθικές και τα ενδύματά τους.