Thu09202018

Last update11:15:23 AM GMT

Font Size

Profile

Cpanel

Τα νούμερα της φτώχειας και της ανάπτυξης

  • PDF

athanasiouΜετά την Βουλγαρία και τη Ρουμανία, η Ελλάδα κατατάσσεται στις χώρες με το υψηλότερο ποσοστό πληθυσμού στο όριο της φτώχειας.

Στην χώρα μας 3,9 εκατ. ή ποσοστό 35,7% ζουν κοντά στο όριο της φτώχειας και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Το 2008 το ποσοστό αυτό ήταν 28,1%. Ακόμη και τον καιρό της ευμάρειας ένα πολύ μεγάλο μέρος του πληθυσμού ζούσε στο όριο της φτώχειας.

Ένας άλλος δέκτης για τον Ελληνικό πληθυσμό σε σύγκριση με άλλους ευρωπαϊκούς είναι η κάλυψη σε σημαντικά υλικά αγαθά.

Το 2013 ο πληθυσμός που αδυνατούσε να καλύψει (4) τέσσερα από τα (9) εννέα αγαθά έφτανε στο 20,3% με ευρωπαϊκό μέσο όρο το 9,6%.

Στη Σουηδία το ποσοστό που αδυνατεί να καλύψει σημαντικά αγαθά είναι 1,4, στο Λουξεμβούργο 1,8 ενώ στη Βουλγαρία είναι 43%.

Τα 9 αγαθά είναι: ενοίκιο ή εξόφληση δανείου, θέρμανση, απρόοπτα έξοδα, διατροφή με αρκετό ψάρι κάθε δύο μέρες, διακοπές εκτός οικίας για μία εβδομάδα, αυτοκίνητο, πλυντήριο ρούχων, έγχρωμη τηλεόραση, τηλέφωνο.

Οι αριθμοί αυτοί έρχονται να θυμίσουν ότι δεν έχει κανένα νόημα το πρωτογενές πλεόνασμα όταν η πραγματική ιδιωτική οικονομία είναι στα όρια της φτώχειας.

Γιατί δεν πιστεύει κανείς ότι οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι των δημοσίου δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τα παραπάνω προβλήματα. Είναι βέβαιο ότι αυτοί που υποφέρουν πραγματικά είναι οι άνθρωποι στην ελεύθερη αγορά και τα 3,9 εκ είναι περισσότερο από το 50% των ανθρώπων που ζουν με έσοδα από τον ιδιωτικό τομέα.

Το ζητούμενο και η λύση στο πρόβλημα είναι να δημιουργηθούν χιλιάδες νέες επενδύσεις μικρές – μεγάλες και να κτιστεί μια νέα οικονομία που θα έχει βάθος και δυνατότητες.

Για να υπάρξουν θέσεις εργασίας και να αρχίσει να μειώνεται η φτώχεια και να αυξηθεί η ιδιωτική κατανάλωση πρέπει να γίνουν νέες επιχειρήσεις τίποτε άλλο δεν μπορεί να κτυπήσει την ανεργία και την φτώχια.

Η Κομισιόν σε προβλέψεις της που δόθηκαν χθες στη δημοσιότητα προβλέπει το τέλος της ύφεσης και ρυθμούς ανάπτυξης για το 2015 στο 2,9% και 3,7% το 2016. Με την προϋπόθεση ότι η χώρα τηρεί τους δημοσιονομικούς στόχους δηλαδή δεν μοιράζει νέους μισθούς και συντάξεις και κυρίως ότι θα αρχίσουν να υλοποιούνται επενδύσεις.

Το σταθερό πολιτικό κλίμα είναι μια ακόμη βασική προϋπόθεση για να περάσουμε στην ανάπτυξη. Αλλά η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση κατηγορούν η μια την άλλη για το ποιος αποσταθεροποιεί την χώρα, που σημαίνει ότι σε κάθε περίπτωση η αναγκαία σταθερότητα δεν υπάρχει. Αντίθετα καλλιεργείται ένα κλίμα προεκλογικής έντασης και μακρόχρονης ακυβερνησίας.

Το αστείο είναι ότι όλοι μιλούν για εθνική σταθερότητα αλλά ο καθένας την εννοεί διαφορετικά.

Τα νούμερα όμως είναι ξεκάθαρα η φτώχια στον ιδιωτικό τομέα είναι τεράστια .