Sun09232018

Last update09:03:40 AM GMT

Font Size

Profile

Cpanel

Μιχάλης Γκανάς

Διαβάζοντας μεγαλώνω: αναγνώστες από κούνια

  • PDF

Γνωριμία με τον νεοσύστατο Σύλλογο

diavazontas megalonoΕίναι γνωστό ότι στην Ελλάδα δεν έχουμε εντάξει το βιβλίο και την ανάγνωση στην καθημερινότητά μας. Οι αιτίες πολλές και διαχρονικές. Η κυριότερη από όλες και πυρήνας της χαμηλής αναγνωστικής κουλτούρας είναι ότι δεν καλλιεργείται η φιλαναγνωσία συστηματικά από τις μικρές ηλικίες. Η ευθύνη επιμερίζεται αναλογικά σε όλους τους εμπλεκόμενους: οικογένεια, σχολείο, βιβλιοθήκες, εκδότες, πολιτεία. Όμως, ενώ τα τελευταία χρόνια οι περισσότεροι φορείς ευαισθητοποιούνται, φαίνεται πως μοναδική εξαίρεση αποτελεί η Πολιτεία που ακόμα δεν μπορεί να βρει τον βηματισμό της για μια συστηματική πολιτική προώθησης του βιβλίου και της ανάγνωσης.

Περισσότερα...

Tην ώρα που’ σβησε το φως κι άναψαν τα σκοτάδια

  • PDF

Ο Μιχάλης Γκανάς βρίσκεται ανάμεσα σε κείνους τους ποιητές, οι στίχοι των οποίων προσφέρονται στην ανάλυση, σε δυο ταυτόχρονα επίπεδα: μορ φής και περιεχομένου, τρόπου κατασκευής στίχων και στροφών και τρόπου διακανονισμού των εννοιών στην ποίηση. Κι αυτό γιατί τα ποιήματά του παρουσιάζουν συχνά εικόνα κατασκευής. Θέλω να πω ότι η σύνθεση ακολουθεί έ ναν συγκεκριμένο τρόπο συναρμογής των υλικών με στόχο την επίτευξη πρω τότυπης σύνθεσης και αισθητικής λειτουργίας μερών και συνόλου.
Ανέφερα μια λέξη-έννοια που πρώτοι, απ’ ότι ξέρω, χρησιμοποίησαν στις φι λολογικές αναλύσεις τους, οι ρώσοι φορμαλιστές της δεκαετίας του 20, τον εικο στό αιώνα. Ονομάζω ενδεικτικά τον θεωρητικό της λογοτεχνίας και ερμηνευτή έρ γων της Ρομάν Πακομπσον, όπως προφέρεται στα Ρωσικά, ή Γιάκομπσον όπως συνηθίζεται στον έξω από την πρώην Σοβιετική Ένωση κόσμο. Η λέξη αυτή είναι «κατασκευή» - «κονστρούκτσια». Προτιμώ όμως να τη δανειστώ εδώ από κείμενο του ποιητή Βλαντίμιρ Μαγιακοφσκι: «Οι τρόποι κατασκευής της εικόνας (εννοεί της ποιητικής ΓΜ) είναι άπειροι» «η συμπυκνωμένη, οικονομική κατασκευή του δι κού μας στίχου μάς κάνει να πετάμε ενδιάμεσες λέξεις και συλλαβές, και αν ύστε ρα απ’ αυτές τις συλλαβές δεν κάνουμε παύση, συχνά μεγαλύτερη απ’
ότι ανάμε σα στους στίχους, ο ρυθμός θα σπάσει. Να γιατί γράφω:
Ερημιά...
Πετάτε,
στ’ άστρα εισορμώντας
Το «ερημιά» είναι χωριστά, σαν η μόνη λέξη που χαρακτηρίζει ουράνιο το πίο. Το «πετάτε» είναι χωριστά, για να μη γίνει προστακτική: «πετάτε στ’ ά στρα» κτλ. Σαν συμπεράσματα:
«1. Η ποίηση είναι παραγωγή. Δυσκολότατη, περιπλοκότατη, αλλά παρα γωγή».
Ο υπότιτλος με υποχρεώνει να ασχοληθώ με δυο ποιήματα του Μ. Γκανά. Κι αρχίζω από το πρώτο, το «Flash-black», ο τίτλος του οποίου εν μέρει είναι παραπλανητικός, γιατί ηθελημένα κι αυτόματα παραπέμπει στο γνωστότερο Flash-back που γράφεται μαζί, χωρίς παύλα στη μέση και λόγος γίνεται για διαφορετική έννοια, συνδυασμό λέξεων και εννοιών με συγγενική οπτική κι α-ουστική εικόνα. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Στα Αγγλικά «Flash» σημαίνει αστραπή, αναλαμπή, σπινθηροβόλημα. «Black» σημαίνει μαύ ρος. Ως συνδυασμός λέξεων και εννοιών σημαίνει «μαύρη αστραπή», «μαύρο σπινθηροβόλημα», «μαύρη αναλαμπή». Υποστηρίξαμε όμως ότι αυτός

Τελευταία Ενημέρωση στις Δευτέρα, 12 Νοέμβριος 2012 17:38