Παιδεία για λίγους ή για όλους;

Σε μία εποχή παρατεταμένης ψυχολογικής εξάντλησης κατά την οποία ολόκληροι λαοί επαναπροσδιορίζουν την ουσία και την έννοια των κοινωνικών και ηθικών αξιών, οι αντιφάσεις συνεχώς βαθαίνουν. Μπορεί, όμως, και να αμβλύνονται, καθώς όλο και περισσότεροι πολίτες ανά τον κόσμο βλέπουν το επίπεδο ζωής τους να κατρακυλά. Αδιαμφισβήτητος ηττημένος στον αγώνα της επιβίωσης, η παιδεία, αυτή η αειθαλής προίκα που κατέληξε να είναι προνόμιο λίγων και όχι δικαίωμα όλων.

Έκθεση της UNESCO που δημοσιοποιήθηκε πριν λίγες μέρες, αποκαλύπτει ότι 250 εκατομμύρια παιδιά πρώτης σχολικής ηλικίας (τουτέστιν το 39% των ανηλίκων) «δεν ξέρουν ούτε να διαβάζουν ούτε να γράφουν», ανεξάρτητα από το αν φοιτούν σε σχολείο ή όχι. Την ίδια στιγμή, 71 εκατομμύρια έφηβοι (δηλαδή, το 18%) δεν παρακολουθούν μαθήματα. Τα στοιχεία δεν τελειώνουν εδώ. Πιο συγκεκριμένα, στις αναπτυσσόμενες χώρες ένας στους πέντε νέους δεν ολοκληρώνει τις πρωτοβάθμιες σπουδές του, ενώ στις ανεπτυγμένες πάνω από ένας στους πέντε ενήλικες δεν διαθέτει τα απαραίτητα προσόντα για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της εργασίας του.

Κατ' αυτόν τρόπο, μεγαλώνοντας στρατιές αμόρφωτων ή ακατάρτιστων παιδιών, ο καιρός περνά και μόνο κάποιες εκθέσεις σαν την παραπάνω μένουν να μας (υπεν)θυμίζουν την ανισότητα στην εκπαίδευση. Ηχούν στα αυτιά μας σαν προσβολή απέναντι στην ανθρώπινη υπόσταση, αλλά και σαν εκκωφαντική διαπίστωση: η εκπαίδευση έχει πλέον εμπορευματοποιηθεί. Μετράται σε ρευστό και σε φιλοδοξία, προσφέρεται σε λίγους και είναι αμφίβολο κατά πόσο εξυπηρετεί τους πολλούς.

Κάποια παιδιά μακριά μας δεν ξέρουν να κρατούν το μολύβι και να σχηματίζουν γράμματα. Κάποια παιδιά κοντά μας στερούνται την ευκαιρία απόκτησης ενός διπλώματος. Στο τέλος, δεν κερδίζει κανείς γιατί η προσωπική ανέλιξη δεν έχει αξία σε έναν κόσμο που υποφέρει και πλήττεται από κάθε λογής δεινά.

Οι νέες συνθήκες διαβίωσης, όπως έχουν διαμορφωθεί κατά καιρούς μετά την ψήφιση τόσων και τόσων μέτρων, στοχοποιούν την παιδεία, μετατρέποντάς στην στον τελευταίο τροχό της αμάξης. Η πρόοδος στον τομέα της εκπαίδευσης δεν έρχεται με την ψηφιοποίηση των βιβλίων ή την προώθηση παρόμοιων τεχνολογικών καινοτομιών: αυτά είναι πολυτελείς φανφάρες μιας κατ' επίφαση εξελιγμένης κοινωνίας. Η εξέλιξη, όμως, συνάδει περισσότερο με την κατανομή των διαθέσιμων πόρων, παρά με τους ανούσιους μοντερνισμούς. Ας αξιοποιήσουμε δίκαια και ουσιαστικά τους πόρους που έχουμε στην κατοχή μας, ας αποδεσμεύσουμε την εκπαίδευση από τη μέγγενη του κέρδους, ας δοκιμάσουμε να την προσφέρουμε σε όλους.

texnikaiya.ru | grazil.ru | story4baby.ru | best-to-baby.ru | sfera4auto.ru