Γιατί βουλιάζουνε τα Γιάννενα;

Τι συμβαίνει με την πόλη; Φταίει για όλα η κρίση ; Και για την αρχοντιά που χάθηκε;

Τα Γιάννενα γιγαντώσανε. Κι είναι αυτά τα αλλοτινά, τα αρχοντικά τα Γιάννενα, που σήμερα πνίγονται.

Η ειδυλλιακή εικόνα που θέλουμε να βλέπουμε είναι γεμάτη ψευδαισθήσεις και αντιφάσεις.

Δεν βλέπουμε.

Δεν θέλουμε να δούμε!

Γι αυτό και δεν δημιουργούμε !

Οι επισκέπτες δεν ξανάρχονται.

Η πόλη φθίνει και η οικονομία της μαραίνεται.

Οι ενέσεις δεν θεραπεύουν, καταπραΰνουν.

Το πρόβλημα πρέπει να γεννάει αγώνα, να γεννάει προσπάθεια που να επικεντρώνεται στην δημιουργία πλεονεκτημάτων.

Η τσιμεντοεξάπλωση δεν είναι πλεονέκτημα, δεν είναι τέχνη, δεν είναι δημιουργία, είναι μηχανισμός απονέκρωσης των ζωντανών κυττάρων της Γιαννιώτικης αρχιτεκτονικής αισθητικής.

Ο επισκέπτης δεν θέλει να δει μόνο την Δωδώνης, την Πύρρου, την Αβέρωφ, τον προβληματικό Μώλο και την μελαγχολική Παμβώτιδα.

Ο επισκέπτης πρέπει να μπορεί να αισθανθεί το ιδιαίτερο σε κάθε γωνιά της πόλης, να χαρεί να ξεχάσει την δική του προβληματική πόλη, να μπορεί να περπατήσει, να ζήσει την ολοκληρωμένη προσφορά.

Η μάνα να μπορεί να κινήσει το καρότσι με το νεογέννητο χωρίς τον κίνδυνο του αυτοκινήτου και την ανυπαρξία του πεζοδρομίου.

Η έννοια της ανάπτυξης δεν πρέπει να παρεξηγείται.

Ανάπτυξη δεν σημαίνει επέκταση και αχρήστευση πολυτίμων χώρων εις βάρος της ποιότητας μιας κοινωνίας. Η Οικιστική οικονομία δεν έχει μόνον την διάσταση της ποσότητας.

Η ποιοτική της πλευρά είναι αυτή που ενισχύει την κοινωνική αναγνώριση και δημιουργεί την οικονομική πρόοδο.

Η πρόσθετη οικοδομική επέκταση στην βάση της σωρείας των άλυτων προβλημάτων της πόλης των Ιωαννίνων σημαίνει την δημιουργία και πρόσθετων προβλημάτων, που οδηγούν στον αφανισμό του ήδη μειωμένου τουριστικού ενδιαφέροντος και στην απομόνωση της πόλης και της περιοχής.

Κάθε σκέψη σχετική με την ανάπτυξη πρέπει να δένει με το μέλλον με την δυνατότητα συνεχούς ροής εισοδήματος, με την επανάληψη των επισκέψεων.

Κι αυτό δεν είναι εύκολο, προϋποθέτει φαντασία, απαιτεί όραμα.

Όνειρο η αναδημιουργία, με την δημιουργία εκτάσεων πρασίνου, δασυλλίων, πεζοδρόμων, ποδηλατοδρόμων και την ριζική αναδιοργάνωση του υποδομικού δικτύου της πόλης που δεν τελειώνει ποτέ.

Η συνολική εικόνα της πόλης να ειναι αυτή μιας μοντέρνας χωριατούπολης στηριγμένης σε δύο κολώνες: στην Γιαννιώτικη αρχιτεκτονική αισθητική και στις ανέσεις μιας μοντέρνας κοινωνίας.

Και εδώ υπάρχει δουλειά που μπορεί να επηρεάσει τις συνιστώσες αναπτυξιακές δυνάμεις που υπηρετούν τον εξειδικευμένο στόχο της τουριστικής ανανέωσης.

Ιστορικές εμπειρίες είναι καλό να μας αποτρέπουν από ιστορικά λάθη.

«Η πολιτική του Reagan και του Bush για τις δημόσιες επενδύσεις έβλαψε βαριά την αμερικάνικη οικονομία, γιατί παρέβλεψε την αναπτυξιακή δυναμική που πηγάζει από την συνεχή αναδιάρθρωση των πόλεων» (Agenda 2000 – οικονομία και πολιτική).

Η φύση της Ηπείρου μας προκαλεί με δύο άξονες.

Με τον αρμονικό συνδυασμό και την εξειδίκευσή των δύο αυτών αξόνων μπορεί να δημιουργηθεί ένας αυτοδύναμος αναπτυξιακός μηχανισμός για ολόκληρη την Ήπειρο αρχίζοντας από τα Γιάννενα και την Παμβώτιδα.

Τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα χάνονται το ένα μετά το άλλο.

Η τραγική αυτή διαπίστωση πρέπει να μας προβληματίζει και να κάνει πιό έντονο το όνειρό μας για μια αλλιώτικη πόλη.

Για μια πόλη που να εξασφαλίζει στους κατοίκους της την ποιότητα της ζωής και να δένει την κοινωνική με την οικονομική σιγουριά.

Είναι ανάγκη να ξεφύγουμε από την καταστροφική μονοτονία της αντιγραφής και την έλλειψη προσωπικότητας που χαρακτηρίζει όλες σχεδόν τις πόλεις της χώρας μας.

Η οραματική εκμετάλλευση των χώρων που μείνανε και η δημιουργία νέων στα πλαίσια του υπάρχοντος σχεδιασμού ας κάνουν την αρχή της αναγέννησης!

texnikaiya.ru | grazil.ru | story4baby.ru | best-to-baby.ru | sfera4auto.ru