Λίμνη και παράκτιος χώρος: μία προβληματική σχέση

Πολλές φορές συζητάμε για τη λίμνη Παμβώτιδα, μια λίμνη που ορίζεται όμως όχι μόνο από την υδάτινη επιφάνειά της αλλά κι από τον περιβάλλοντα παράκτιο χώρο, για τον οποίο σπάνια συζητάμε. Ο παράκτιος χώρος είναι το μεταίχμιο ανάμεσα στην ξηρά και το υγρό στοιχείο. Στην νομοθεσία, ο παράκτιος χώρος ορίζεται με διοικητικές διαδικασίες, ενώ στο σχεδιασμό του χώρου αποτελεί μια ευρύτερη ζώνη, κάποιες φορές ακόμη και χιλιομέτρων, μέσα στην οποία κυριαρχούν πιέσεις και συγκρούσεις πολλών δραστηριοτήτων και συμφερόντων.

Για αυτόν ακριβώς το λόγο δεν είναι πρωτοφανές αυτό που συμβαίνει στην Παμβώτιδα και συνοψίζεται στην υποβάθμιση του φυσικού περιβάλλοντος, στη λίμνη και τα πέριξ, σε μέσης –αντί για υψηλής -θελκτικότητας περιοχές κατοικίας, σε υποδομές που δεν αξιοποιούν τη λίμνη και, γενικότερα, σε μια γκρίζα ζώνη για τον πολεοδομικό σχεδιασμό των Ιωαννίνων.

Δυστυχώς, παράκτιος χώρος των Ιωαννίνων άργησε να ρυθμιστεί. Ακόμη κι αυτή τη στιγμή, εκκρεμεί η ολοκλήρωση ή η κύρωση βασικών ρυθμίσεων κανονιστικού χαρακτήρα. Είναι, βέβαια, αλήθεια ότι με τα χρόνια μαθαίνουμε, αποφεύγουμε αρκετά από τα λάθη του παρελθόντος. Επίσης, παραδεχόμαστε τα προβλήματα που προκύπτουν, όπως ο ευτροφισμός, και τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν. Όμως, αυτό δεν αρκεί. Δεν μπορεί ο πιο θελκτικός χώρος μιας πόλης να μένει εκτεθειμένος στις δυνάμεις μιας βιομηχανικής οικονομίας.

Στο παραπάνω πλαίσιο είναι σημαντικό ο Δήμος να διευκολύνει τις εξελίξεις. Πρώτα από όλα, χρειάζεται να δοθεί ώθηση στην τοπική διακυβέρνηση. Η προστασία και η αξιοποίηση της λίμνης δεν είναι αντικείμενο μόνο των τοπικών αρχών ή των φορέων διαχείρισης ή των τοπικών παρατάξεων. Η κοινωνία των πολιτών πρέπει να είναι παρούσα και ενεργή. Όχι μόνο οι φορείς που ενδιαφέρονται για την προστασία της λίμνης αλλά και οι επιχειρηματίες, οι εργαζόμενοι, οι ιδιοκτήτες γης, οι αγρότες, οι κάτοικοι και οι εθελοντές της πόλης είναι σκόπιμο να είναι στην πρώτη γραμμή, να εξηγούν διαρκώς πως βλέπουν τις δραστηριότητές τους να συνδέονται με τη λίμνη, χωρίς να την επιβαρύνουν και χωρίς να στερούν από τις μελλοντικές γενιές ένα βασικό περιβαλλοντικό πόρο.

Μια άλλη σημαντική ενέργεια είναι η αποσαφήνιση και, ίσως, η αυστηροποίηση του θεσμικού πλαισίου για τη λίμνη και τον παράκτιο χώρο. Ο Δήμος Ιωαννιτών δεν πρέπει να ικανοποιείται με ημίμετρα, ούτε να ανέχεται καθυστερήσεις στην κύρωση σχεδίων που είναι κρίσιμα για τη βιωσιμότητα της λίμνης.

Ως γενικές κατευθύνσεις για τον παράκτιο χώρο, θεωρώ ότι ο Δήμος μας θα πρέπει να δώσει προτεραιότητα στην εργασία, απέναντι στην ιδιοκτησία, και στο κέρδος ή το μισθό, απέναντι στη γαιοπρόσοδο. Παρόλα αυτά, δεν πρέπει να υπάρχουν αποκλεισμοί πολιτών ή νόμιμων συμφερόντων από τη λίμνη. Με τη σωστή διαχείριση η λίμνη μπορεί να ωφελήσει όλο το δήμο και όλους τους κατοίκους.

Τέλος, ειδικά για τον πολεοδομικό σχεδιασμό των Ιωαννίνων, είναι σκόπιμη η ενίσχυση των δεσμών της λίμνης με την πόλη μας, μέσα από την ανάπτυξη δραστηριοτήτων κοινωνικού ή πολιτιστικού χαρακτήρα, την πρόβλεψη διευθετήσεων στην αρχιτεκτονική των δημόσιων υποδομών που να στηρίζουν τη στροφή, με όρους αειφορίας, των κατοίκων προς την Παμβώτιδα.

 

texnikaiya.ru | grazil.ru | story4baby.ru | best-to-baby.ru | sfera4auto.ru